CommunityManagers.nl

Dale Carnegie en Community Management in de praktijk

Oorspronkelijke foto van Geoffrey Chandler

Al een paar maanden slingert het boek ‘How to win friends and influence people’ van Dale Carnegie in huis rond, ik nam het zelfs geregeld mee naar fitness om te lezen tijdens het gebruik van de hometrainer. Het laat me niet los. Eerst las ik het van voor tot achter uit en nu lees ik willekeurige passages ter inspiratie.

Briljant in al zijn simpelheid. Al bijna even lang als dat ik het lees zegt een stemmetje in mijn achterhoofd, daar kan een mooie link gelegd worden met Community Management, daar moet je een blogpost over schrijven. Blijkt dat stemmetje mede Community Manager Martin Kloos te zijn, die genoeg van mijn uitstellen had en zelf een mooie blogpost schreef.

Ik raad je aan om het artikel van Martin te lezen, maar hieronder kort de hoofdpunten uit het boek. Carnegie legt uit dat met een paar makkelijk te onthouden richtlijnen de relatie met andere mensen enorm kan verbeteren. Basisregel is dat je oprecht moet zijn. Vergeet dus een groot gedeelte van de hele Gamification hype, oprechtheid kan je niet automatiseren (“leverage our community management skills” noemde ik het). De 3 fundementen en de 6 principes die daarop zijn gebouwd zoals Martin die stelt zijn:

Fundamentele technieken in de omgang met mensen:

  1. Lever geen kritiek, veroordeel mensen niet en klaag niet.
  2. Geef eerlijke en oprechte waardering.
  3. Wek bij de ander een verlangen op om iets te doen.

Principes die er voor zorgen dat mensen je ‘liken’:

  1. Toon een oprechte, natuurlijke interesse in anderen.
  2. Lach.
  3. Onthoud iemand’s naam.
  4. Wees een goede luisteraar. Moedig anderen aan over zichzelf te praten.
  5. Praat in termen van andermans interesse.
  6. Maak dat de andere zich belangrijk voelt en doe dat oprecht.

Ok, en nu de praktijk

In het artikel van Martin gaat hij al af en toe in op een aantal praktijkcases, zoals hoe KLM met een tegeltjesactie mensen zichzelf belangrijk laat voelen, maar ik ben benieuwd hoe wij als community managers deze principes bewust of onbewust in de praktijk hebben gebracht. Het lijkt me gaaf om een een samen met andere Nederlandse community managers een lijst van praktijkcases te genereren die net zoveel inspiratie levert als het boek van Carnegie.

Autoritten, verhalen en de principes van Carnegie

Samen met experts binnen de NGN community (vereniging van netwerk- en systeembeheerders) organiseer ik regelmatig een soort van workshops, waarbij 10 man een paar uur lang lekker ongestoord gaan prutsen met technologie onder leiding van een expert. We noemen ze mobiele werkplaatsen om het knutselaspect wat te onderstrepen. Dit doen we van 16 uur tot een uur of 9, met tussendoor pizza en eigenlijk altijd sterke verhalen over nieuwe of oude technologie.

Aangezien ik met het OV naar mijn werk ga (net zo snel als auto op mijn traject, en ik heb tijd om boeken te lezen) is de terugweg vaak wel een klus. Rond 21 uur rijden er maar weinig bussen over het industrieterrein waar ik werk. Gelukkig biedt vaak iemand me een lift aan, en de lifterscode is volgens mij altijd al geweest dat er goed gepraat wordt in de auto. Zo ook de keer van dit verhaal.

In de rit (buiten de files om) van ongeveer een half uur hebben we het eigenlijk alleen gehad over de IT in de organisatie bij deze persoon en naar wat voor een ontwikkelingen hij geinteresseerd is. Ook nodig ik hem uit om deel te nemen aan de Yammergroep van de NGN en waarom dat interessant is voor hem.

Een maand of wat later komt hij op een evenement dat ik samen met andere community leden of experts uit het veld heb georganiseerd (over IT-beheer aspecten van de iPad in een organisatie). Daar was hij samen met 274 andere vakgenoten. Natuurlijk spreek ik hem even na hem begroet te hebben (met zijn naam, principe 3, check!).

In een discussie op Yammer over een onderwerp dat gerelateerd is aan het iPadevenement post hij een 7 pagina’s tellend verslag met de hoofdlijnen, allerlei oppaspunten en feitjes die genoemd zijn in de presentie. Fantastisch hoe secuur hij dit heeft gedaan, gelukkig krijgt hij ook veel complimenten van andere groepsleden.

Misschien had hij dit ook allemaal wel gedaan in de community als ik er niet was geweest, maar misschien ook niet. Toch lijkt het me een mooi voorbeeld bij het boek van Dale Carnegie.

Nu jij

(Glimlach) Ik ben oprecht geïnteresseerd in naar verhalen uit andere communities! Als je ook maar een beetje succes hebt met community management moeten dit soort verhalen niet moeilijk te herinneren zijn. Hopelijk heeft mijn verhaal je geïnspireerd en wil je jouw succesverhaal ook delen met andere Nederlandse Community Managers.

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!

Tags: , , , , , , ,
  • David Schaap

    Let wel. Oprecht interesse hebben is anders dan oprecht interesse faken. Iets wat vaak verward wordt.

  • http://www.communitymanagers.nl/2011/07/01/gedeeld-strategietips-en-dale-carnegie/ Gedeeld: strategietips en Dale Carnegie | CommunityManagers.nl

    [...] Dale Carnegie’s boek How to win friends and influence people en communitymanagement. Lees ook Melle’s artikel over Dale Carnegie hier op communitymanagers.nl en beantwoord zijn vraag: hoe heb jij (bewust of onbewust) de [...]

  • http://twitter.com/mgloerich Melle Gloerich

    Helemaal mee eens

  • http://twitter.com/WSchrijvershof Wouter Schrijvershof

    Mooi stukje, kan op het moment even niet een voorbeeld bedenken dus dat komt later. 

    Hoewel de theorie van Carnegie prachtig klinkt is het in de praktijk toch vaak iets anders. Ik doel vooral op de eerste twee punten die (soms) met elkaar conflicteren.

    Fundamentele technieken in de omgang met mensen:1.Lever geen kritiek, veroordeel mensen niet en klaag niet.
    2. Geef eerlijke en oprechte waardering.Als ik een persoon niet mag of ik heb kritiek op de persoon of zijn werkwijze en ik vermeld dit niet, dan ben ik niet oprecht. Vermeld ik dit wel, ben ik eerlijk maar lever ik kritiek of klaag ik. Het is dus niet altijd mogelijk om beide te doen. De vraag is wat de persoon met wie je in gesprek bent op dat moment belangrijker vind, oprechtheid of geen kritiek ontvangen (als er kritiek is natuurlijk). Een afweging die je elke keer moet maken.

  • http://twitter.com/mgloerich Melle Gloerich

    Hoi Wouter, bedankt voor het compliment. Ben het met je eens over het conflict tussen eerlijk zijn en geen kritiek leveren, het is vaak erg moeilijk als je het ergens niet mee eens bent om vast te houden aan beide fundamentele technieken. Zeker is dat er geen snelle oplossing is om zo’n issue op een goede manier manier aan te pakken. Het kost tijd. 

    Als je in een goede discussie om de ander beter te leren snappen oprecht geïnteresseerd bent in wat de ander te zeggen heeft en echt benieuwd bent om te snappen waarom de ander zo denkt of heeft gedaan, dan zal de ander dat waarderen. Je kijk op dingen zal dan zelfs gevraagd worden (“Hoe zie jij het dan?”). Jouw mening is dan geen kritiek maar slechts een andere kijk op de zaak. Iemand die lang over een bepaald onderwerp praat is vaak ook nieuwsgierig naar andere perspectieven. En als het hem niet zoveel interesseert, dan geeft hij misschien vanzelf wel toe dat hij mis zit.

    Feit blijft dat geen exacte oplossing is, iedere situatie is uniek en die afweging is ook elke keer weer nieuw. Niet elke situatie is het waard om de ‘brutal truth´ te vertellen.