Sociale media en overheid was het onderwerp van een recente SMC Amsterdam. De aanwezige politieke partijen leken erg in hun nopjes met hun omarming van sociale media. Mij deed het weinig: de communicatie bleef eenzijdig. Zenden. Maar er schijnt licht aan de horizon: dankzij de gouveneur van Minnesota, Tim Pawlenty, heeft het eerste publieke debat op Facebook plaatsgevonden. Eindelijk!

Eindelijk heeft iemand, op de juiste plek in de politiek, door waar het om gaat in een democratie. De stem van de bevolking. Tegelijkertijd snap ik dat de politiek zicht heeft op randzaken en gevolgen die wij niet (over)zien. Daarom was ik zo blij met die enquête van de ANWB over de kilometerheffing.

Wat telt niet, maar waarom

De vraag is niet of je kilometerheffing wilt. Dat wil je niet, want het kost geld. Het gaat vooral om de gevolgen voor milieu, werkgelegenheid en (internationaal) transport. Wat vinden wij belangrijk? Een lege portemonnee of lege stroken asfalt? Met je laptop op de bank werken of op een ARBO-gekeurde maar slecht afgestelde bureaustoel een vakantie boeken? Dat wij Jan-met-de-pet tegen de politiek mochten zeggen wat we belangrijk vinden, vond ik geweldig.

Waarom geldt ook voor de vragensteller. Waarom wil je het weten? Ga je er echt iets mee doen of verklaar je een weekje later dat het kabinet die kilometerheffing toch wel doordrukt?
Probeer daar maar eens mee aan te komen in een community. Trial on error bestaat niet meer. Als je niet oprecht bent, dan wordt je aan de hoogste boom opgehangen. De politiek heeft haar onbetrouwbare imago echt verdiend. Ik hoop dat Tim Pawlenty ook die ban breekt. Er valt nog genoeg te winnen.

Communistische community

Goh, dat klinkt als de nieuwste Suske en Wiske. Maar dan echt, want een goede community is gelijkwaardig. Elke gebruiker heeft dezelfde mogelijkheden en rechten. Of je net bent aangemeld of al jaren lid. Binnen de community kan jij als community manager niet meer dan een regulier lid. Je hebt niet meer smileys of rechten tot aparte pagina’s. Niemand staat boven de wet. Beheerfuncties laat ik even buiten beschouwing, een communistische staat heeft tenslotte ook politie nodig.

Democratische community

In een community maak je deel uit van een collectief met gelijke interesse of expertise. In een collectief kies je altijd voor het belang van de meerderheid. Al zou de community gelijk zijn opgebouwd, dan wint het sentiment de slag. Kijk hoeveel selfmade miljonairs we in Nederland hebben. Zij waren een paar jaar geleden ‘gewoon’ middeklasse. Moderators waren ooit newbies. Community managers waren een paar maanden geleden nog heel onbelangrijk. Kan je het je voorstellen?

Als binnen een community een bepaalde behoefte een groot draagvlak krijgt, dan ben je daar als community manager als de kippen bij. Door de community zo goed mogelijk te faciliteren in haar wensen, help je het kennisniveau en de sociale participatie te versterken en wordt je community levenskrachtiger.
Onderschat het sociale aspect niet! Ik las laatst nog dat de gezellige off-topic onderwerpen ook in zakelijke communities het meest populair zijn (wie helpt me aan de link?).

De bevolking als community

Als we de communistische en de democratische community samenvoegen, gebeurt er dan iets geks? Valt de community uit elkaar? Welnee, geef mij elke dag een politieke enquête en ik voorzie de ultieme communistische democratie. De JFK Fighter? Luciferdoosjes van maken! De Noord/Zuidlijn? Mooi nieuw grachtje, goed voor de binnenvaart. Lonen van schoonmakers omhoog? Ik geef je zo twee tientjes per jaar voor een schoner Nederland. Vier, vijf. Maakt mij het uit, ik hou wel van helder blauw water en oprecht groen gras. En laat die mensen lekker een weekje langer in Spanje vakantie vieren.

Bas Helderman

Picture by: Ashley Adcox